It’s been a long time since I genuinely felt like writing something that didn’t sound like a complaint. Today, I must say I feel a great deal of joy after listening to a song while driving.
I told Siri (the voice assistant on iOS) to play “Songs by Bombay Jayashri” while driving to a cafe from office. Initially it played Vaseegara, which obviously brought back some memories.
But then, the algorithm played a sweet Tamil song — Chinnanchiru Kiliye— which I had never heard before. I didn’t even know it was a lullaby.
Though I’ve lived in Chennai for a couple of years, and know some Tamil, I could not make out the meaning. But the song, in its entirety truly enthralled me.
A great deal of credit goes to Bombay Jayshree’s voice. But a lot of credit should also go to the poet, Subramania Bharati (Bharathiyar).
You should listen to it. And understand the endearing words used by Bharathiyar for a child.
Note: I’ve extracted the transliteration and translation from Claude. So, let me know if there’s any error/ inaccurate translation.
Verse 1
சின்னஞ்சிறு கிளியே கண்ணம்மா
செல்வக் களஞ்சியமே
Chinnanchiru kiliyē Kannammā / Selvak kalanjiyamē
O tiny little parrot, Kannamma — you are a whole treasure-house of riches.
என்னைக் கலி தீர்த்தே உலகில்
ஏற்றம் புரிய வந்தாய்
Ennaik kali tīrttē ulagil / Ētram puriya vandāy
You came into this world to end my sorrow and lift my life high.
Verse 2
பிள்ளைக் கனி அமுதே கண்ணம்மா
பேசும் பொற் சித்திரமே
Pillaik kani amudē Kannammā / Pēsum por-chittiramē
O child, sweet as fruit and nectar, Kannamma — a golden portrait that speaks.
அள்ளி அணைத்திடவே என் முன்னே
ஆடி வரும் தேனே
Alli anaittidavē en munnē / Ādi varum tēnē
O honey who comes dancing before me, for me to scoop up and embrace.
Verse 3
ஓடி வருகையிலே கண்ணம்மா
உள்ளம் குளிருதடீ
Ōdi varugaiyilē Kannammā / Ullam kuḷirudadī
When you come running, Kannamma, my heart turns cool and calm.
ஆடித் திரிதல் கண்டால் உன்னைப் போய்
ஆவி தழுவுதடீ
Ādit tiridal kaṇḍāl unnaip pōy / Āvi tazhuvudadī
When I watch you playing about, my very soul goes out to embrace you.
Verse 4
உச்சி தனை முகர்ந்தால் கருவம்
ஓங்கி வளருதடீ
Ucci tanai mugarndāl garuvam / Ōngi vaḷarudadī
When I breathe in the crown of your head, pride swells and grows tall in me.
மெச்சி உன்னை யார் புகழ்ந்தால்
மேனி சிலிர்க்குதடீ
Mecci unnai yār pugazhndāl / Mēni silirkkudadī
When anyone praises you admiringly, my whole body thrills with goosebumps.
Verse 5
கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் உள்ளம் தான்
கள் வெறி கொள்ளுதடீ
Kannattil muttamiṭṭāl ullam tān / Kaḷ veri koḷḷudadī
When I kiss your cheek, my heart grows drunk as if on toddy.
உன்னைத் தழுவிடிலோ கண்ணம்மா
உன்மத்தம் ஆகுதடீ
Unnait tazhuvidilō Kannammā / Unmattam āgudadī
And if I embrace you, Kannamma, it turns into pure rapture.
Verse 6
சற்று முகம் சிவந்தால் மனது
சஞ்சலம் ஆகுதடீ
Satru mugam sivandāl manadu / Sanjalam āgudadī
If your face reddens even a little, my mind fills with unrest.
நெற்றி சுருங்கக் கண்டால் எனக்கு
நெஞ்சம் பதைக்குதடீ
Netri surungak kaṇḍāl enakku / Nenjam padaikkudadī
If I see your little brow wrinkle, my heart trembles and aches.
Verse 7
உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால் என் நெஞ்சில்
உதிரம் கொட்டுதடீ
Un kaṇṇil nīr vazhindāl en nenjil / Udiram koṭṭudadī
If tears trickle from your eyes, blood pours out in my heart.
என் கண்ணின் பாவையன்றோ கண்ணம்மா
என் உயிர் நின்றதன்றோ
En kaṇṇin pāvaiyandrō Kannammā / En uyir nindradandrō
Are you not the very apple of my eye, Kannamma — is my life itself not yours?
Verse 8
சொல்லும் மழலையிலே கண்ணம்மா
துன்பங்கள் தீர்த்திடுவாய்
Sollum mazhalaiyilē Kannammā / Tunbangaḷ tīrttiḍuvāy
With your lisping baby-talk, Kannamma, you dissolve all my sorrows.
முல்லைச் சிரிப்பாலே எனது
மூர்க்கம் தவிர்த்திடுவாய்
Mullaic sirippālē enadu / Mūrkkam tavirttiḍuvāy
With your jasmine-like smile, you drive away my anger and hard-headedness.